• Jan

Bikepacken op de GR5


Jan en Martin gingen voor het eerst bikepacken en reden met de mountainbike via de GR5 van Hasselt naar Diekirch in Luxemburg. Tweehonderdzestig kilometer klimmen, vloeken op het regenweer en genieten van ‘t zicht onderweg.


“Het witloof is in uw benen geschoten, zeker?”. We rijden in een holle weg met zompige grond en ik schiet Martin voorbij, zoals een camionetje van het nationale Nederlands postbedrijf tegen het einde van de dag op weg naar de laatste webwinkelaar. Normaal schiet ik Martin zelden voorbij, en al zeker niet per mountainbike. Behalve omhoog dan, op de macadam. Eerder een Bahamontes dan een Absalon.

Het is dag twee en we hebben net een stevige talloor gegratineerd witloof gegeten, in een volstrekt ongezellige cafetaria van de lokale sporthal in Saive, nabij Luik. Fietsen tegen de gevel gegooid en als hongerige wolven de keet binnengestormd. En man, wat kwam die talloor aan. Ik eet zelfs niet graag witloof! Maar deze hartige hap kan wat geen enkel flauw drinkbuspoeder of taaie granenkoek uit het achterzakje kan. Voldoening schenken. Ervoor zorgen dat je na de maaltijd “Aaah” zucht en nog wat koffie vraagt aan de Waalse waard.

Grande Randonnée nr 5

Maaltijden als deze hebben ons zonder twijfel de GR5 helpen uitrijden. De route start origineel in Hoek van Holland en komt 2500 kilometer later uit in Nice. In Vlaanderen en Nederland geldt dit als het meest iconische Grote Routepad dat onze lage landen doorkruist. Talrijke mensen en groepen wagen hier jaarlijkse de trek naar de zon. Vaak in stukjes en brokjes, elk jaar een deeltje, soms de hele route in één keer.


Voor alle duidelijkheid: de GR5 is een wandelroute. Geen fietsroute. Vanaf ons startpunt in Hasselt tot aan de Maas in Luik liep de tocht relatief gemoedelijk. Zacht glooiend en langs brede paden en wegen. Maar niet ver achter de Maas duikt de route de Ardennen in. Plots worden die rustige paden uitdagende singletracks en volgt de ene smerige klim na de andere. Ik was/ben een beginnend mountainbiker en Martin een gevorderde, maar we hebben beiden afgezien. En jongens, het was plezant.

We probeerden tijdens onze trip ook iets nieuws: bikepacking. Het is al een lange tijd hip in Amerika en komt nu stillaan overgewaaid naar Europa. Bij bikepacking rust je je mountainbike uit met waterdichte zakken die je monteert in het frame, onder het zadel en aan het stuur. Hierdoor ligt het gewicht van je bepakking in ‘lijn’ van je fiets en kan je zonder enig probleem doen wat een mountainbiker moet doen: offroad klimmen, dalen en wild gaan.

Twee onnozelaars

Het is altijd merkwaardig hoe dicht de natuur bij een stad kan liggen. Zodra we buiten Hasselt waren, reden we plots door naaldbossen en zandheuvels vol heide. In Spa en Diekirch is het bos gewoon aan te raken vanuit het centrum. Het leuke aan die GR5 (en alle andere GR’s) is net dat ze je langs al die kleine natuurwegjes brengen waarvan je niet wist dat ze bestonden.


Sommige stukken zijn mo